In 'Intimiteit' (2018) schrijft Verhaeghe over de kloof tussen lichaam en geest."Een maatschappij die burgers reduceert tot klanten, die diensten (onderwijs en zorg) verwart met producten, die uit een verzameling elkaar onderling beconcurrerende zzp’ers bestaat, met ‘excelleren’ als ideaal en financieel succes als bewijs daarvoor, zulk een maatschappij delft haar eigen graf. Helaas worden de effecten daarvan het eerst zichtbaar bij kinderen en jongeren", zo introduceert professor Verhaeghe zijn lezing tijdens het VKJP-voorjaarscongres.
Paul Verhaeghe doceert psychodiagnostiek aan de Universiteit Gent. Hij verwierf bekendheid met zijn psychoanalytische boek over de hedendaagse man-vrouwverhoudingen Liefde in tijden van eenzaamheid (1998, geactualiseerd in 2008). Hij verzette zich tegen de strikte scheiding tussen somatische en psychische benadering van patiënten en schreef kritisch over het terugbrengen van psychische problemen tot neurobiologische, erfelijke stoornissen in Het einde van de psychotherapie (2009). Ook zijn volgende publicaties Identiteit (2012), over het ik-gevoel in een veranderende samenleving, en Autoriteit(2015), over de vervanging van het traditionele patriarchaat, werden goed ontvangen bij een internationaal lezerspubliek. Onlangs verscheen van zijn hand Intimiteit (2018), waarin hij opnieuw de kloof tussen lichaam en geest op de korrel neemt en de verhouding tot ieders eigen lichaam als het uitgangspunt aanwijst voor succesvolle, intieme relaties.

Literatuur
D.Winnicott (1958). The capacity to be alone.
F.Bult (2019). Hoe we vervreemd raken van onszelf. Vrij Nederland, 12 januari 2019.

Terug naar het VKJP-voorjaarscongres 2019.