Parellelsessie door Kirsten Hauber

Toxische stress ten gevolge van vroegkinderlijke traumatisering kan leiden tot een niets aan de hand-houding en dissociatieve klachten in de adolescentie. In deze parellelsessie wordt achtereenvolgens aandacht geschonken aan het theoretische kader voor dissociatieve stoornissen en zijn uitingsvorm in de adolescentie, vervolgens aan diagnostiek, empirisch onderzoek en richtlijnen, om vervolgens in te gaan op de gefaseerde behandeling van dissociatieve stoornissen bij adolescenten.
Een dissociatieve stoornis wordt gekenmerkt door een verstoring van de gewoonlijk geïntegreerde functies van bewustzijn, geheugen, identiteit of waarneming van de omgeving. Dissociatie is een afweermechanisme dat iedereen in milde vorm gebruikt. Zo kan iemand dagelijks dezelfde route afleggen naar school of werk en af en toe geen herinnering hebben aan die rit. Hij of zij functioneert dan op de zogenaamde automatische piloot. Achteraf gezien heeft iemand dan amnesie. In deze vorm is dissociatie niet problematisch. Dat wordt het wel wanneer iemand dag in dag uit gebeurtenissen moet wegmaken of verdringen om zeer heftige emoties en herinneringen uit het bewustzijn te houden. Het kan goed zijn dat iemand in dat geval een dissociatieve stoornis heeft.

Lees meer over Kirsten Hauber.

Terug naar de congrespagina.